نشست دل

روز دوشنبه تهران 

همایش هیمالیانوردان 

در فضایی اکنده از بوی خوش باران عشق

این نشست ها بیش از هر چیز از این جهت قابل توجه ست که چند نسل را روی سن می کشاند.

یش کسوتان از تشکیل نفس و حس کوه تا جوانان پاک و بی ادعا که می توان به سمت و سو دادن کاری کنند کارستان.... 

که این یعنی این ها را شمردن، بودنشان را باور داشتن. با ارزش و عشقشان ستایش کردن... که امید است کسی از قلم نیفتد

آی می چسبد وقتی جوانی صعودش را به آنها هدیه می کند که این یعنی عشق را معنی کردن

وقتی عنوان می شود کار موستاق ساده روان، و... است کاش از مدت فیلمش که انتخاب صحنه، صدا و موزیکش هم خان نبود کاسته می شد تا

تا می شد دقایقی پای سخن این بزرگان نشست و از دل شنید

مهم شلوغی سالن نیست مهم این است هر کس با پیامدی موثر بیرون بیایید.  و یاد نامی با خود به منزل برد و فردا روزی توشه سفرهای دور و دراز کند.

ایجاد اینچنین فضای صمیمی ستودنی و قابل ستایش است

گرفتن خاطره از زبان صعود کننده گان قلل مرتفع شندنی ست البت نمی شود انتظار تسلط کامل داشت، پس این آخر آن حس نیست.

همان حس بزرگ

زانو زدن، اشک روان ریختن، بغض ترکیده، قلب در هم پیچیده، گیج و ویج فضای بزرگ عشق شدن و هوار زدن از ته ته دل

 

 

فریدون اسماعیل زاده

نیاز

هر وقت تنها بودم پیشش بودم

هر وقت احساس بی کسی می کردم/ خانه فریدون مامن امنی بود

 هر وقت هوس کَل کَل رو صخره ها سرت می زد فریدون پایه بود.

هر وقت حقی ضایع می شد نفر اول مدافعین بود

 هر وقت گلی می رویید فریدون دست به ماشه آماده ثبت صحنه بود

 هر کجا بحث علم می شد حتما فریدون یکی از سینه چاکان چپ بود که می تاخت

هر وقت میوه ی می خواستی نوبر کنی باید سری به کلبه ی عشقش می زدی

گر بدنبال نقطه ی گم شده ی بودی باید سراغ نقشه ی عریض و طویلش می گرفتی

 هر کجا برفی یخ می زد نیش تبرش آماده نواختن پیانوی عشق بود

وقتی بود سالن سنگ امجدیه بوی شور و عشق و رقابت سالم میداد

 هر نوا از هر رادیویی به گوش فریدون خو ش می آمد

 در هر کجای این سرزمین هر کجا کوه نورد با استعدادی پیدا می شد حتما فریدون با او هم کلام شده بود

 مهربانیش به گربه های پارک لاله، تا بچه های لر عشایر تا مادرشان حلیمه که عکسش را با تمام عشق ورنداز می کرد، رسیده بود...

کاش بازم همچو فریدون ها بیان باشن نیاز داریم ...

نیاز  

حسن نجاریان ابان ۹۴

---

[Forwarded from Emad Annapurna]
سالروز در گذشت فریدون اسماعیل زاده اولین کاشف غار علی صدر(علی سرد) به تاریخ ۱۶آبان ۱۳۸۴.
مرحوم فریدون اسماعیل زاده از جوانی در همدان به طبعیت و کوهنوردی علاقه ی زیادی داشت.
-ایشان از سال ۱۳۳۹همکاری خود را با هیئت کوهنوردی همدان آغاز کرد.
-در سال ۱۳۴۳برای اولین بار وارد غار علی صدر شد و با تیوپ ماشین دالان های پر از آب این غار را جستجو و شناسای کرد.
او پس صعود های فاخر در زمستان همچون:
-زمستان۱۳۴۰نخستین صعود کلاهک الوند
-زمستان۱۳۵۲صعود گرده ی آلمان ها، علم کوه
-زمستان۱۳۵۳صعود بر روی مسیر هاری روست ،علم کوه
-زمستان۱۳۶۳صعود تک نفره بر روی مسیر همدانی ها، بیستون
-زمستان۱۳۶۵ نخستین پیمایش خط الراس جوپار
-زمستان ۱۳۷۰پیمایش ستیغ زرد کوه از گردنه ی چری تا هفت تنان
-زمستان ۱۳۷۱پیمایش خط الراس البرز مرکزی از دماوند غربی تا جنوب علم کوه
زمستان ۱۳۷۱پیمایش ۵قله در منطقه ی الوند همدان(کلاه قاضی،یخچال،کلاغ لان،قزل ارسلان،الوند(شیر خفته)،)
-زمستان ۱۳۷۲نخستین پیمایش خط الراس آزاد کوه به خلنو.
-زمستان ۱۳۷۴ تلاش برای پیمایش خط الراس دوبرار(ماز)،
که از گردنه ی امام زاده هاشم تابرج قره داغ انجام شد.
و ...
مرحوم فریدون اسماعیل زاده عاشق کوهستان بود و در سرمای سخت منطقه الوند همدان همکاری عجیب و عاشقانه ای در ساخت پناهگاه میدان میشان الوند همدان داشت .
او هیچگاه ازدواج نکرد و زندگی خود را وقف کوهستان و کوهنوردان همدانی کرد
اما او بسیار اجتماعی بود و عاشقانه زیست.
سنگ نوردی خوب امروز همدان مرحون زحمات بی دریغ این بزرگ مرد تاریخ کوهنوردی است.
مرحوم فریدون اسماعیل زاده در پنج دهه کوهنوردی یادگاری های برجسته ای بر جا گذاشت.
در کتاب "راهنمای صعود قله های بلند ایران"از تجربیات و دست نوشته های مرحوم اسماعیل زاده به دفعات استفاده شده.
این کوهنورد روشن فکر و به روز عرصه ی کوهنوردی، سال ها با سرطان خون جنگید و در حالی که دستانش به تخت بیمارستان شریعتی تهران بسته بود در تاریخ ۱۶آبان ۱۳۸۴ دیده از جهان فرو بست و جاودانه شد.
روحش شاد و راهش پر رهرو.
تحقیق و نگارش:
عماد پیرصالحی
منابع:
هیئت کوهنوردی همدان
ویکیپدیا